Bir gönül bir gönülü çelerse
Diyeceğim, bunca okuldan, bunca yerden ayrıldım da, bir kez olsun ayrıldığımı anlayamadım. Tiksinirim bundan. Ayrılığın üzüntülü ya da kötü olması umurumda değil, ama bir yerden ayrıldım mı, oradan ayrıldığımı bilmeliyim. Bilmezseniz, daha çok koyar insana. Kitap dediğin öyle olmalı ki, okuyup kapadıktan sonra keşke şunu yazan arkadaşım olsaydı da canım çektikçe telefona sarılıp çene çalabilseydim onunla, dedirtmeliydi. Ne var ki, birtakım temiz şeyleri lekelememek, iğrençlikten bir kerte olsun kurtulmak için gösterdiğiniz çabaya kızların pek katılmadıklarını da ayrıca belirtmek isterim. Ağzım alışmış bir kere, tanıdığıma hiç memnun olmadığım kimselere: "Tanıştığımıza memnun oldum." derim hep. Ne var ki bu dünyada, bu insanlar arasında yaşamak istiyorsanız, böyle konuşmak zorundasınız. Kitabın bir yerinde de, kadınları anlatırken, dişiyi bir kemana benzetiyordu, iyi çalabilmek için çok usta bir çalgıcı olmak gerekir, diyordu. Soyundum sonunda, yatağa girdim. Ya...