Yine de Yaşarken...

Turistik bir tatil beldesindesin. Caddelerde, sokaklarda insanlar oluk gibi akmakta. Yakın bir zamanda askere gideceksin. Gerekli işlemleri tamamlamışsın. Askerde okumak için kitap satın almak istiyorsun. Haliyle soluğu bir kitapçıda alıyorsun. Soluklandığın kitapçı, kitap satışlarından memnun olmasa gerek; çünkü dükkanın yarısını kırtasiye ürünleri, hediyelik eşyalar, oyuncaklar kaplamış. Senden başka müşterinin olmadığı bu kitapçıda tozlu raflar arasında eskimeye yüz tutmuş ikinci el kitapları karıştırırken buluyorsun kendini. "Acaba ben de eskimeye yüz mü tuttum?" sorusu aklından geçiyor. Kitaplar gibi demode kaldığını anlıyorsun. İkinci el rafından bulduğun "eski defterde solmuş çiçekler" adlı kitabı inceliyorsun. O esnada yakınlaşmak istediğin; fakat bir türlü samimiyet kuramadığın kadından telefonuna bir mesaj geliyor. Samimi bir mesaja benziyor. Neden dilediğimiz şeyler hep yanlış zamanlarda gerçekleşiyordu? Kaderin cilvesi diyerek geçiştiriyorsun. Kitapçıdan...

Tiksinme güçlü bir duygudur. Cinayetlerin çoğu nefret değil, tiksinti yüzünden işlenir. Ünlü olmak, Alzheimer'a yakalanmak gibi bir şey, herkes sizi tanıyor fakat siz kimseyi tanımıyorsunuz. 'Kültür endüstrisi' kavramını ortaya atan Frankfurt Okulu; örgütlü, kitlesel eğlenceyi bir toplumsal denetim biçimi olarak yorumluyordu. Fransız düşünür Edgar Morin 1960'ların başında "Şöhretler, eğlence sektörü patronlarının emirlerini yerine getirirler" yazmıştı. Madridli özgürlükçü filozof Jose Ortega y Gasset "Aşk, dikkatin yoğunlaşmasının bir ürünüdür" yazmıştı. 21. yüzyılda dikkat süresiyle birlikte aşkın ömrü de kısaldı. Eskiden, dikkat değerliydi. Bir zamanlar dikkat revaçtaydı, şimdi cool'luk moda. Umursamamaya dayalı üstünlük kurma tavrı. Aldırmazlık, cazibenin stratejisi haline geldi. Aşkı, yani dikkati defterden silmiş insanlar saldırganlaşır, yobazlaşır. Yobaz, bir başkası mutlu olacak diye ödü kopan kimsedir. Dikkatini, kredi faiz oranlarından a...