İnsanın kadim arayışı veya yarası
yıllarca aradım kendi kendimi hiçbir türlü bulamadım ben beni. hayal miyim, rüya mıyım bilinmez insan mıyım, mahluk muyum, ot muyum? ekilir biçilir bir nebat mıyım? hiçbir türlü bulamadım ben beni, oy oy. İnsanın geçmişten bu yana süren kadim arayışı veya yarası bu şarkıyla çok güzel anlatılmış. Merhum Aşık Veysel'in de şarkısında bahsettiği gibi biz insanlar on sekiz bin alemden geçtik. Her safhayı yaşadık hava olduk, su olduk, toprak olduk. Belli bir kıvama gelmiş olmalıyız ki Kadiri Mutlak toprak olarak şekillendirdiği bize kendinden üfürdü ve insan olarak yeryüzüne indirdi. İndirdi ama şüphesiz onun bizden beklediği bir şey olmalı. Zira biz insanoğlunu yeryüzüne indirirken perdeledi. Üfürdüğü özümüz mükemmeldir. Ancak bizi aşağıların aşağısına indirirken özümüze yani aslımıza ZİHİN ile perde çekti. Yaratıcının emek sarf edilmeden, çaba gösterilmeden hissedilmediği, görülmediği her şeyin ZIT TI ile yaratıldığı bir yerdeyiz. Bu maddi dünya tevhit gerçeğinin yani tekilliği...